Wpisy oznaczone tagiem ‘żółć’

3Pierwotna marskość żółciowa wątroby to kolejna znana przedstawicielka chorób autoimmunologicznych. Szacuje się, iż w przeciągu każdego roku zapada na nią pięć osób na sto tysięcy. Dotyczy ona tylko i wyłącznie ludzi do dorosłych – nie było jeszcze przypadku, ażeby zapadło na nią dziecko, przy czym w większości przypadków chorują kobiety. Szacuje się, że nawet u sześćdziesięciu procent pacjentów nie stwierdza się żadnych klinicznych objawów. Tymi, które pojawiają się u reszty pacjentów są przede wszystkim zmęczenie o charakterze przewlekłym, świąd skórny, problemy z trawieniem, a także suchość spojówek oraz jamy ustnej – i parę jeszcze innych. Zwykle pierwotnej marskości żółciowej choroby towarzyszą jeszcze inne schorzenia, takie jak między innymi zespół Raynauda, niedokrwistość Addisona-Biermera czy włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych. Kiedy choroba przybiera już zaawansowaną fazę, pojawiają się żółtaczka, a ponadto też objawy wrotnego nadciśnienia oraz również marskości wątroby. Sarkoidoza to jedna z bardzo wielu znanych chorób autoimmunologicznych. Określana jest ona również mianem choroby Besniera-Boecka-Schaumanna. Jest to schorzenie w nierozerwalny sposób powiązane z układem odpornościowym człowieka. Zaczynają bowiem powstawać tak zwane ziarniaki – one nie podlegają martwicy. Ziarniaki tworzyć się mogą praktycznie w każdym jednym organie ludzkiego organizmu, aczkolwiek w praktyce wygląda to w taki sposób, że zazwyczaj występują one w płucach oraz w węzłach chłonnych. Kiedy zostaje wykonane zdjęcie rentgenowskie, choroba ta przypomina gruźlicę albo też chłonniaka. Objawy tego schorzenia co prawda pojawić się mogą w sposób nagły, ale zwykle jednak pojawiają się one w sposób stopniowy. Sarkoidoza dotyczy osób młodych – rzadko kiedy się zdarza, ażeby zapadł na nią pacjent liczący powyżej czterdziestego roku życia. Zazwyczaj chorzy liczą sobie od dwudziestu do dwudziestu dziewięciu lat. Częściej są to kobiety, lecz ich przewaga tutaj jest naprawdę bardzo nieznaczna. Stwardnienie rozsiane to jedna z najbardziej znanych chorób autoimmunologicznych. Jest schorzeniem centralnego układu nerwowego. Polega ona na tym, iż nerwowa tkanka zostaje uszkodzona wieloogniskowo. Przebiega ona w wielu fazach – jedne spośród nich są łagodniejsze, inne zaś ostrzejsze. Współczesna medycyna nie zna niestety sposobu, w jaki zatrzymać można rozwój tej choroby ani w jaki ją można wyleczyć. Istnieje jednakże możliwość wprowadzenia u chorego wielu metod terapeutycznych, które przynoszą niezłe całkiem efekty. Choroby nie zatrzymują, ale spowalniają jej przebieg, ponadto również dzięki nim pacjent odzyskuje funkcje, które utracił. Schorzenie te po raz pierwszy opisano u schyłku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Dokonał tego Jean-Martin Charcot – neurolog rodem z Francji, zaliczany do grona osób, dzięki którym powstała psychiatria. Teoretycznie każdy może zachorować na stwardnienie rozsiane, ale zdecydowana większość cierpiących z powodu tej choroby osób to ludzie młodzi.