Wpisy oznaczone tagiem ‘wątroba’

3Pierwotna marskość żółciowa wątroby to kolejna znana przedstawicielka chorób autoimmunologicznych. Szacuje się, iż w przeciągu każdego roku zapada na nią pięć osób na sto tysięcy. Dotyczy ona tylko i wyłącznie ludzi do dorosłych – nie było jeszcze przypadku, ażeby zapadło na nią dziecko, przy czym w większości przypadków chorują kobiety. Szacuje się, że nawet u sześćdziesięciu procent pacjentów nie stwierdza się żadnych klinicznych objawów. Tymi, które pojawiają się u reszty pacjentów są przede wszystkim zmęczenie o charakterze przewlekłym, świąd skórny, problemy z trawieniem, a także suchość spojówek oraz jamy ustnej – i parę jeszcze innych. Zwykle pierwotnej marskości żółciowej choroby towarzyszą jeszcze inne schorzenia, takie jak między innymi zespół Raynauda, niedokrwistość Addisona-Biermera czy włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych. Kiedy choroba przybiera już zaawansowaną fazę, pojawiają się żółtaczka, a ponadto też objawy wrotnego nadciśnienia oraz również marskości wątroby. Sarkoidoza to jedna z bardzo wielu znanych chorób autoimmunologicznych. Określana jest ona również mianem choroby Besniera-Boecka-Schaumanna. Jest to schorzenie w nierozerwalny sposób powiązane z układem odpornościowym człowieka. Zaczynają bowiem powstawać tak zwane ziarniaki – one nie podlegają martwicy. Ziarniaki tworzyć się mogą praktycznie w każdym jednym organie ludzkiego organizmu, aczkolwiek w praktyce wygląda to w taki sposób, że zazwyczaj występują one w płucach oraz w węzłach chłonnych. Kiedy zostaje wykonane zdjęcie rentgenowskie, choroba ta przypomina gruźlicę albo też chłonniaka. Objawy tego schorzenia co prawda pojawić się mogą w sposób nagły, ale zwykle jednak pojawiają się one w sposób stopniowy. Sarkoidoza dotyczy osób młodych – rzadko kiedy się zdarza, ażeby zapadł na nią pacjent liczący powyżej czterdziestego roku życia. Zazwyczaj chorzy liczą sobie od dwudziestu do dwudziestu dziewięciu lat. Częściej są to kobiety, lecz ich przewaga tutaj jest naprawdę bardzo nieznaczna. Stwardnienie rozsiane to jedna z najbardziej znanych chorób autoimmunologicznych. Jest schorzeniem centralnego układu nerwowego. Polega ona na tym, iż nerwowa tkanka zostaje uszkodzona wieloogniskowo. Przebiega ona w wielu fazach – jedne spośród nich są łagodniejsze, inne zaś ostrzejsze. Współczesna medycyna nie zna niestety sposobu, w jaki zatrzymać można rozwój tej choroby ani w jaki ją można wyleczyć. Istnieje jednakże możliwość wprowadzenia u chorego wielu metod terapeutycznych, które przynoszą niezłe całkiem efekty. Choroby nie zatrzymują, ale spowalniają jej przebieg, ponadto również dzięki nim pacjent odzyskuje funkcje, które utracił. Schorzenie te po raz pierwszy opisano u schyłku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Dokonał tego Jean-Martin Charcot – neurolog rodem z Francji, zaliczany do grona osób, dzięki którym powstała psychiatria. Teoretycznie każdy może zachorować na stwardnienie rozsiane, ale zdecydowana większość cierpiących z powodu tej choroby osób to ludzie młodzi.

2Jedną z wielu tak zwanych autoimmunologicznych chorób jest autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Etiologia tego schorzenia nie jest niestety znana, aczkolwiek wiadomo, że chodzi w tym miejscu o stan martwiczo-zapalny wątroby. Pierwsze wzmianki na temat tej choroby pojawiły się przed pięćdziesięcioma dziewięcioma laty – została ona wówczas opisana u grupy kobiet. Jej współcześnie znana nazwa pojawiła się dopiero siedemnaście lat temu. Teoretycznie zachorować na takie zapalenie wątroby może każda jedna osoba, jednakże w praktyce wygląda to w ten sposób, że dotyczy to przede wszystkim pacjentów mieszczących się pomiędzy czterdziestym rokiem życia a sześćdziesiątym. Czterokrotnie częściej na tę chorobę zapadają kobiety. Organizm cierpiącego na autoimmunologiczne zapalenie wątroby pacjenta wytwarza rozmaite przeciwciała, które niszczą komórki wątrobowe. Chory dość długo może nie wiedzieć nawet, że w ogóle choruje, ewentualnie wszystko przebiega u niego łagodnie, rzadko się zdarza, że gwałtownie. Kolejną z rozliczny chorób autoimmunologicznych jest miastenia. Nazywana jest ona również miastenią rzekomoporaźną. Jest to schorzenie, którego podstawową cechą charakterystyczną jest to, że w organizmie chorego dochodzi do bardo szybkiego osłabienia mięśni szkieletowych. Nie jest to schorzenie występujące w jakiś nagminny sposób. W większości przypadków dotyka ono kobiety aniżeli mężczyzn. Mówi się o dwóch grupach wiekowych, kiedy choroba ta pojawia się najczęściej. Pierwszą z nich stanowią panie mieszczące się w przedziale wiekowym pomiędzy dwudziestym rokiem życia a trzydziestym piątym. Z kolei druga grupa to starsi mężczyźni liczący sobie od sześćdziesięciu lat do siedemdziesięciu pięciu. Osłabienie mięśni objawia się tu na bardzo wiele rozmaitych sposobów. Zmienia się mimik twarzy, chory zaczyna mieć problemy tak z mówieniem, jak i z jedzeniem. Szybko męczy się przy chodzeniu, zaczyna coraz częściej upadać. Nie oddycha w prawidłowy sposób. Ma kłopoty z wykonaniem najprostszych czynności.