Wpisy oznaczone tagiem ‘choroba’

3Pierwotna marskość żółciowa wątroby to kolejna znana przedstawicielka chorób autoimmunologicznych. Szacuje się, iż w przeciągu każdego roku zapada na nią pięć osób na sto tysięcy. Dotyczy ona tylko i wyłącznie ludzi do dorosłych – nie było jeszcze przypadku, ażeby zapadło na nią dziecko, przy czym w większości przypadków chorują kobiety. Szacuje się, że nawet u sześćdziesięciu procent pacjentów nie stwierdza się żadnych klinicznych objawów. Tymi, które pojawiają się u reszty pacjentów są przede wszystkim zmęczenie o charakterze przewlekłym, świąd skórny, problemy z trawieniem, a także suchość spojówek oraz jamy ustnej – i parę jeszcze innych. Zwykle pierwotnej marskości żółciowej choroby towarzyszą jeszcze inne schorzenia, takie jak między innymi zespół Raynauda, niedokrwistość Addisona-Biermera czy włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych. Kiedy choroba przybiera już zaawansowaną fazę, pojawiają się żółtaczka, a ponadto też objawy wrotnego nadciśnienia oraz również marskości wątroby. Sarkoidoza to jedna z bardzo wielu znanych chorób autoimmunologicznych. Określana jest ona również mianem choroby Besniera-Boecka-Schaumanna. Jest to schorzenie w nierozerwalny sposób powiązane z układem odpornościowym człowieka. Zaczynają bowiem powstawać tak zwane ziarniaki – one nie podlegają martwicy. Ziarniaki tworzyć się mogą praktycznie w każdym jednym organie ludzkiego organizmu, aczkolwiek w praktyce wygląda to w taki sposób, że zazwyczaj występują one w płucach oraz w węzłach chłonnych. Kiedy zostaje wykonane zdjęcie rentgenowskie, choroba ta przypomina gruźlicę albo też chłonniaka. Objawy tego schorzenia co prawda pojawić się mogą w sposób nagły, ale zwykle jednak pojawiają się one w sposób stopniowy. Sarkoidoza dotyczy osób młodych – rzadko kiedy się zdarza, ażeby zapadł na nią pacjent liczący powyżej czterdziestego roku życia. Zazwyczaj chorzy liczą sobie od dwudziestu do dwudziestu dziewięciu lat. Częściej są to kobiety, lecz ich przewaga tutaj jest naprawdę bardzo nieznaczna. Stwardnienie rozsiane to jedna z najbardziej znanych chorób autoimmunologicznych. Jest schorzeniem centralnego układu nerwowego. Polega ona na tym, iż nerwowa tkanka zostaje uszkodzona wieloogniskowo. Przebiega ona w wielu fazach – jedne spośród nich są łagodniejsze, inne zaś ostrzejsze. Współczesna medycyna nie zna niestety sposobu, w jaki zatrzymać można rozwój tej choroby ani w jaki ją można wyleczyć. Istnieje jednakże możliwość wprowadzenia u chorego wielu metod terapeutycznych, które przynoszą niezłe całkiem efekty. Choroby nie zatrzymują, ale spowalniają jej przebieg, ponadto również dzięki nim pacjent odzyskuje funkcje, które utracił. Schorzenie te po raz pierwszy opisano u schyłku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Dokonał tego Jean-Martin Charcot – neurolog rodem z Francji, zaliczany do grona osób, dzięki którym powstała psychiatria. Teoretycznie każdy może zachorować na stwardnienie rozsiane, ale zdecydowana większość cierpiących z powodu tej choroby osób to ludzie młodzi.

23Ryzyko alergii dziecka wzrasta, jeśli chociażby jedno z rodziców miało na coś uczulenie. Alergia może pojawić się również po pierwszym kontakcie dziecka z czynnikiem alergennym. Dlatego niezwykle ważna jest w tym przypadku profilaktyka. Pierwszy rok od narodzin dziecka powinien być czasem karmienia piersią. Jeśli jest z różnych przyczyn niemożliwe, należy wystrzegać się mleka modyfikowanego genetycznie. Mleko matki zawiera przeciwciała i komórki odpornościowe, które chronią przed alergią. Badania wykazały, że dzieci karmione piersią znacznie rzadziej chorują na alergię. Podczas karmienia matka również powinna wystrzegać się pokarmów wywołujących alergię. Mimo, że pierwszy kontakt z alergenami nie powoduje przemian chorobowych, jednak proces alergizacji już trwa. Jest to tylko kwestia czasu. W wyniku schorzenia z organizmu uwalnia się histamina, która powoduje takie objawy jak, swędzenie, kichanie, obrzęki nosa i skóry. Rodzice alergicy, aby uchronić swoje dziecko przed chorobą, powinni zacząć eliminować alergeny już w czasie ciąży. Każdy organizm jest przygotowany do walki z czynnikami środowiska zewnętrznego takimi jak: wirusy i bakterie. Jednak u około 15% populacji układ odpornościowy jest zaburzony i nie radzi sobie z atakami niektórych substancji. Jest to przyczyna powstawania alergii. Dane Polskiego Towarzystwa Alergologicznego nie pozostawiają złudzeń, alergia będzie największym problemem zdrowotnym XXI wieku. Ostatnie lata pokazują wzmożoną zachorowalność na atopowe zapalenie skóry, astmę oskrzelową, czy wspomnianą już pyłkowinę. Główne objawy alergii to, wysypka, katar, biegunka i bóle brzucha oraz podwyższona temperatura. Substancje uczuleniowe atakują ze wszystkich stron. Znajdują się w pyłkach rośli, lekach, kurzu, a nawet w promieniach słonecznych. Najczęstszymi sposobami leczenia alergii są eliminacja alergenów z otoczenia oraz stosowanie odczulaczy. Popularne jest także leczenie o charakterze farmakologicznym, które powoduje likwidację stanów zapalnych. Komunikaty dla alergików można usłyszeć praktyczne w każdym radio i stacji telewizyjnej.

1Chorób autoimmunologicznych znanych jest we współczesnej medycynie bardzo wiele. Zaliczyć do nich można również chorobę Ormonda. Określana jest ona również mianem idiopatycznego pozaotrzewnowego zwłóknienia. Chociaż schorzenie te po raz pierwszy zostało opisane już w pierwszych latach minionego stulecia, to jednakże uwagę zwróci dopiero opis, jaki pojawił się przed sześćdziesięcioma jeden laty. Dokonał go John Kelso Ormond – nie żyjący już urolog rodem ze Stanów Zjednoczonych. Jakie są przyczyny tej choroby, tego tak do końca ciągle nie wiadomo. Zdaniem wielu naukowców, ma ona podłoże o charakterze genetycznym, ale to też nie jest nic pewnego. Zdecydowanie częściej dotyka ona mężczyzn aniżeli kobiet – przy czym w każdym przypadku występuje u pacjentów dorosłych. Powiązana jest z wieloma innymi autoimmunologicznymi chorobami. Zazwyczaj rozwija się dość wolno. Pośród pierwszych najbardziej niepokojących jej objawów wymienić w tym miejscu należy dolegliwości układu moczowego, potem dochodzą inne. Kolejną przedstawicielką chorób autoimmunologicznych jest cukrzyca typu 1. Określana jest ona również mianem cukrzycy insulinozależnej. Choroba ta, jeśli u pacjenta nie zostanie włączone leczenie właśnie za pomocą insuliny, doprowadza do śmierci. Polega ona na tym, że – mówiąc najogólniej – trzustka nie produkuje insuliny. Całkiem możliwe, że za parę lat wyleczyć te przewlekłe schorzenie będzie można dzięki transplantacji trzustki lub wysp trzustkowych, gdzie produkowana jest w organizmie insulina. Cukrzyca typu 1 objawia się na kilka rozmaitych sposobów. Cierpiąca z jej powodu osoba staje się nagle senna, cały czas odczuwa zmęczenie. Ma również niepohamowany apetyt i pragnienie. Zaczyna chudnąć, często towarzyszą temu nudności. Ma także problemy z ostrością widzenia. Po wykonaniu stosownych badań okazuje się, że iż w jej moczu obecne są ciała ketonowe oraz glukoza. Bardzo często dochodzi do tego charakterystyczny zapach oddechu – jest to zapach acetonu. Insulinę podaje się w zastrzykach.

Choroby | 22 października 2010 | Tagi: , , , , , , , , , ,

7Choroba niedokrwienna serca bierze się z braku odpowiedniej ilości tlenu w mięśniu sercowym. Na deficyt tego pierwiastka ma wpływ wiele czynników: warunki wymiany gazowej w narządach oddechowych, anatomia wieńcowa serca, możliwość transportowe tlenu oraz ilość czerwonych krwinek i hemoglobiny. Serce jest pompą ssąco- tłoczącą, która nieustannie wymaga dostarczania tlenu. Jeśli ilość tlenu jest niewystarczająca, wówczas spowalnia to proces tłoczenia i pompowania krwi przez serce. Krew ma wolniejszy obieg w organizmie i powoduje jego osłabienie. Przy występowaniu ograniczonych możliwości zapewnienia wymiany gazowej niezbędne staje się zmieszanie zapotrzebowania na tlen. Pozwala to uniknąć ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego. Każda sytuacja, która wymaga większego nakładu pracy mięśnia sercowego i co za tym idzie zapotrzebowania na tlen pogłębia stan dysproporcji miedzy dostarczonym już tlenem a niezbędną ilością, która jest potrzebna do prawidłowego funkcjonowania pompy ssąco- tłoczącej, jaką jest serce. Praca serca podlega kontroli układu nerwowego oraz wpływom biochemicznym. W warunkach prawidłowej pracy serca następuje jego rytmiczne kurczenie. Proces ma miejsce od momentu ukształtowania się układu krążenia w płodzie, aż do biologicznej śmierci organizmu. Zaburzenia pracy serca noszą nazwę arytmii. Najczęściej arytmia serca występuje w trzech przypadkach: przyspieszenie pracy serca, zwolnienie pracy serca i niewymiarowość oddechowa. Przyspieszenie pracy serca może być powodowane stresem ,podnieceniem, obciążeniem organizmu czy wysiłkiem fizycznym. Nie wymaga pilnej interwencji lekarskiej. Rzadkoskurcze natomiast występują podczas snu, w sytuacjach wzmożonego napięcia układu współczulnego oraz nerwowego. Osoby nie mające problemu z układem krążenia nie musza się niczego obawiać. Natomiast w stanach chorobowych może to być duże zagrożenie i doprowadzić do wszczepienia rozrusznika serca. Niemiarowość oddechu polega na narastaniu rytmu serca przy wdechu i jego zwalnianiu przy wydechu. Predyspozycje zachorowalności posiadają osoby z chwiejnym układem autonomicznym. Przypadłość nie wymaga leczenia.